Skip to content

Exenatyd i rzadkie zdarzenia niepożądane

3 months ago

65 words

Siedem lat po przeszczepieniu nerki, 44-letnia kobieta z 31-letnią historią cukrzycy typu i długotrwałymi powikłaniami (retinopatia, neuropatia i schyłkowa choroba nerek) przeszła allogeniczną wysepkę po nerce przeszczepienie za pomocą zmodyfikowanego protokołu Edmonton.1 Po około roku obserwowano dysfunkcje przeszczepu z zachowanymi poziomami peptydu C. Po udzieleniu przez pacjenta pisemnej świadomej zgody, stosowanie eksenatydu (Byetta, Amylin Pharmaceuticals) poza wskazaniami (<10 .g, podawane podskórnie dwa razy dziennie) rozpoczęto 19 miesięcy po przeszczepie wysepek w celu poprawy kontroli stężenia glukozy (ClinicalTrials.gov number NCT00315588) .2 Leczenie eksenatydem skutkowało niezależnością insuliny i normalizacją poziomów hemoglobiny glikowanej.
Jedenaście miesięcy później, ostry ból rozwinął się w prawym górnym kwadrancie, wraz z innymi objawami, które prawdopodobnie mogą być związane z leczeniem eksenatydem: utrata około 11% masy ciała, wczesne uczucie sytości, nudności i wymioty.3. Ciężka gastropareza została potwierdzona za pomocą badanie opróżniania żołądka (za pomocą radioznakowanych testów tolerancji posiłków). Badanie Esophagogastodenoskopii wykazało zawartość 2% na 2 cm na cm zawartości pokarmowej bezoaru, która została bezpiecznie usunięta endoskopowo. Leczenie eksenatydem wstrzymano przez tydzień po zabiegu, a schemat dawkowania insuliny u pacjenta odpowiednio dostosowano.
Po ocenie ryzyka i korzyści, eksenatyd wznowiono w niższej dawce (2,5 .g trzy razy dziennie), z dokładnym nadzorem. Stan pacjenta stał się stabilny klinicznie, a kontrola glikemii była optymalna. Trzy miesiące później pojawiły się objawy żołądkowo-jelitowe, a inny żołądkowy bezoar został zdiagnozowany i usunięty za pomocą esophagogastroduodenoskopii. Eksenatyd został następnie przerwany. Kolejne badanie esophagogastroduenoskopowe wykonane 5 miesięcy później wykazało zatrzymanie pokarmu bez obecności dobrze wykonanego bezoaru. Toksyna botulinowa została wstrzyknięta endoskopowo do odźwiernika, po czym stan pacjenta pozostał stabilny.
Gastropareza cukrzycowa może wystąpić u pacjentów z długotrwałą cukrzycą, powodując ciężkie objawy żołądkowo-jelitowe, które mogą wpływać na jakość życia.4 Obecne opcje leczenia farmakologicznego są ograniczone, a ich powodzenie jest zmienne. Eksenatyd jest analogiem glukagonopodobnym peptydu (GLP-1), który ma silny wpływ na uwalnianie insuliny zależne od glukozy, a także hamuje wydzielanie glukagonu i opóźnia opróżnianie żołądka. Stosowano go głównie w leczeniu cukrzycy typu 2, co prowadziło do znacznej poprawy poziomu hemoglobiny glikowanej.3 Ponadto, wstępne badania wykazały poprawę kontroli glikemii w wybranej grupie pacjentów z cukrzycą typu 1, którzy otrzymali alloprzeszczepy wysepek i byli leczonych eksenatydem.2 U pacjentów z gastroparezą eksenatyd może powodować dalsze opóźnianie opróżniania żołądka, predysponując tych pacjentów do bezoarów, z ryzykiem wystąpienia innych powikłań (tj. niedrożności, zapalenia trzustki i perforacji jelit). Podczas leczenia eksenatydem obserwowano dużą częstość występowania zapalenia trzustki.5 U pacjentów z ciężką gastroparezą w wywiadzie zaleca się ostrożną ocenę ryzyka i korzyści, jeśli analogi GLP-1 są uważane za adiuwanty do kontroli glikemii.
Pablo Cure, MD
Med. Antonello Pileggi, Ph.D.
Rodolfo Alejandro, MD
University of Miami Miller School of Medicine, Miami, FL 33136
miami.edu
dr Raporty o leczeniu zawierają akcje Amylin Pharmaceuticals. Nie zgłoszono żadnego innego potencjalnego konfliktu interesów związanego z tym pismem.
5 Referencje1. Shapiro AM, Ricordi C, Hering BJ, i in. Międzynarodowa próba protokołu Edmonton dla przeszczepiania wysepek. N Engl J Med 2006; 355: 1318-1330
Bezpłatny, pełny tekst Web of Science Medline
2. Ghofaili KA, Fung M, Ao Z, i in. Wpływ eksenatydu na funkcje komórek beta po przeszczepie wysepek w cukrzycy typu 1. Transplantation 2007; 83: 24-28
Crossref Web of Science Medline
3. Heine RJ, Van Gaal LF, Johns D, Mihm MJ, Widel MH, Brodows RG. Eksenatyd w porównaniu z insuliną glargine u pacjentów z niedostatecznie kontrolowaną cukrzycą typu 2: randomizowane badanie. Ann Intern Med 2005; 143: 559-569
Crossref Web of Science Medline
4. Talley NJ, Young L, Bytzer P, i in. Wpływ przewlekłych objawów żołądkowo-jelitowych u chorych na cukrzycę na jakość życia związaną ze zdrowiem. Am J Gastroenterol 2001; 96: 71-76
Crossref Web of Science Medline
5. Ostrzeżenie FDA: informacje dla pracowników służby zdrowia – eksenatyd (sprzedawany jako Byetta). Rockville, MD: Food and Drug Administration, 2007. (Dostęp do 11 kwietnia 2008 r., Http://www.fda.gov/cder/drug/InfoSheets/HCP/exenatideHCP.htm.)

Tabela 1. Tabela 1. Wybrane cechy 30 pacjentów z towarzyszącym eksenatydem zapaleniem trzustki. Eksenatyd, mimetyk inkretynowy, został zatwierdzony przez Food and Drug Administration (FDA) 28 kwietnia 2005 r. Jako terapia wspomagająca w celu poprawy kontroli glikemii u pacjentów z cukrzycą typu 2. Zgodnie z bazą danych ADA, 48 przypadków ostrego zapalenia trzustki w połączeniu z zastosowaniem eksenatydu odnotowano od daty zatwierdzenia leku do 31 grudnia 2006 r. Zgłoszono 18 przypadków (7 przypadków nie spełnia kryteriów selekcji, aw 11 pojawiły się alternatywne wyjaśnienia, takie jak nadużywanie alkoholu, zapalenie pęcherzyka żółciowego, hipertriglicerydemia, zapalenie wątroby i zapalenie trzustki w wywiadzie), pozostawiając 30 unikalnych przypadków do analizy (Tabela 1).
Mediana wieku wynosiła 60 lat (zakres od 43 do 72) u 27 pacjentów, u których stwierdzono wiek. Dziewiętnastu pacjentów (63%) to kobiety. Mediana dawki eksenatydu (opisana dla 25 z 30 pacjentów) wynosiła 10 .g na dobę (zakres, 10 do 20, średnia, 14). Od momentu rozpoczęcia leczenia eksenatydem czas do wystąpienia objawów wynosił od 4 do 300 dni (mediana, 34). Poziom amylazy w surowicy, odnotowany u 17 pacjentów, wynosił od 40 do 1845 U na litr (mediana, 384, zakres normalny, 30 do 170). Poziom lipazy w surowicy, odnotowany u 25 pacjentów, wynosił od 62 do 16 970 U na litr (mediana, 545, zakres normalny, od 7 do 60). Ból brzucha stwierdzono u 23 pacjentów. U 22 pacjentów objawy zapalenia trzustki ustąpiły po odstawieniu eksenatydu; 3 z tych 22 pacjentów miało nawrót objawów (nudności i wymioty u 2 pacjentów oraz ból brzucha u 1) po wznowieniu eksenatydu. Rozpoznanie ostrego zapalenia trzustki potwierdzono badaniami z tomografii komputerowej lub ultrasonografii u 11 pacjentów. Chociaż nie odnotowano zgonów, poważnymi powikłaniami były: ostra niewydolność nerek, podejrzenie niedrożności jelit, puchliny brzuszne i zapalenie stawów. Dwudziestu jeden pacjentów (70%) wymagało hospitalizacji Dwadzieścia siedem pacjentów (90%) miało co najmniej jeden inny czynnik ryzyka, który prawdopodobnie zaburzał związek pomiędzy eksenatydem i ostrym zapaleniem trzustki; Czynniki te obe
[przypisy: gabinet psychologiczny warszawa, medica kraków, hemohromatoza ]

Powiązane tematy z artykułem: gabinet psychologiczny warszawa hemohromatoza medica kraków