Skip to content

Interferon Alfa-2a w porównaniu z konwencjonalną chemioterapią w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej

1 week ago

333 words

Przewlekłą białaczkę szpikową (CML) leczono przez wiele lat promieniowaniem i chemioterapią, głównie busulfanem i hydroksymocznikiem. Ponieważ leczenie to nie zapobiegało progresji choroby z fazy przewlekłej do fazy blastycznej ani istotnie wydłużonego czasu przeżycia, przetestowano inne metody leczenia, w tym splenektomię, bardziej agresywną chemioterapię podobną do leczenia, które można zastosować w ostrej białaczce z autologicznym ratowaniem komórek macierzystych lub bez nich i allogeniczny przeszczep szpiku kostnego (te zabiegi są omówione w innym miejscu1-5). Chociaż te podejścia nie były porównywane z leczeniem konwencjonalnym, wyniki sugerowały, że tylko przeszczepienie przedłużało przeżycie i powodowało wyleczenie, ale przeszczep szpiku kostnego mógł być stosowany tylko w niewielkiej części przypadków. Z drugiej strony, doniesienia, że interferon alfa może indukować nie tylko odpowiedź hematologiczną, ale także kariotypowe remisje6-9, podniosły kwestię, czy czynnik ten może wpływać na przebieg choroby i czas przeżycia. Aby odpowiedzieć na to pytanie, włoska grupa badawcza zajmująca się przewlekłą białaczką szpikową podjęła prospektywne badanie porównujące interferon alfa z konwencjonalną chemioterapią10. Metody
Pacjenci
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka kliniczna pacjentów z CML leczonych interferonem Alfa-2a lub konwencjonalną chemioterapią (hydroksymocznik lub busulfan). Od lipca 1986 r. Do lipca 1988 r. Rekrutowano 332 pacjentów z CML z dodatnim chromosomem Philadelphia (Ph1), co stanowi około 25 procent szacowanej liczby pacjentów z tą chorobą we Włoszech w ciągu dwóch lat11. Dziesięciu pacjentów nie spełniało kryteriów włączenia. Pozostałych 322 pacjentów przydzielono losowo do leczenia, gdy tylko okazało się, że się kwalifikują: w każdym ośrodku badawczym dwóch pacjentów przydzielono do interferonu dla każdego pacjenta przypisanego do konwencjonalnej chemioterapii. Ich główne cechy kliniczne i hematologiczne (218 pacjentów w grupie interferonu i 104 w grupie otrzymującej chemioterapię) przedstawiono w Tabeli 1.
Pacjenci byli uprawnieni do leczenia, jeśli mieli CML z dodatnim wynikiem F1 w pierwszej fazie przewlekłej, ich choroba została zdiagnozowana w ciągu ostatnich sześciu miesięcy i otrzymali tylko minimalną dawkę (<100 mg busulfanu lub <50 g hydroksymocznika) lub brak. Pacjenci byli wykluczani, jeśli mieli więcej niż 70 lat, ich choroba była w fazie przyspieszonej lub blastycznej, lub mieli jakiekolwiek powiązane zaburzenia, które mogłyby znacząco wpłynąć na ocenę leczenia lub jego toksyczność. Pacjenci wyrażali zgodę ustnie lub pisemnie, w zależności od przepisów miejscowego komitetu etycznego. Przed udzieleniem zgody, wyniki konwencjonalnej chemioterapii1-5 oraz dostępne informacje dotyczące interferonu alfa6,7 zostały opisane im i ich lekarzom pierwszego kontaktu. Wyjaśniono, że leczenie będzie dostosowane do skutków ubocznych i ich tolerancji oraz że zostanie ono przerwane w dowolnym momencie na życzenie pacjenta. Podkreślono eksperymentalny charakter badania oraz potrzebę częstszych badań klinicznych i laboratoryjnych, niż są zwykle wymagane, w tym badań szpiku kostnego, przeprowadzanych bez dodatkowych opłat.
Leczenie
Leczenie kontynuowano zgodnie z protokołem badania, chyba że CML postępuje do fazy przyspieszonej lub blastycznej
[przypisy: cialis apteka internetowa, rodzaje lekarzy i czym się zajmują, trigeminia komorowa ]

Powiązane tematy z artykułem: cialis apteka internetowa rodzaje lekarzy i czym się zajmują trigeminia komorowa