PIC-515

Blednik bloniasty

Błędnik błoniasty (labyrinthu membranaceue) składa się zasadniczo z dwóch pęcherzyków - woreczka (utriculus) i - mieszka(eacculue), połączonych ze sobą za pośrednictwem – przewodu dochłonnego (ductus endolymphaticus) . Całość jest wypełniona cieczą –endolimfą. Ściana błędnika jest utworzona z cienkiej otoczki łącznotkankowej, pokrytej nabłonkiem jednowarstwowym płaskim. W ograniczonych punktach ścian woreczka i mieszka nabłonek ten przybiera postać nabłonka zmysłowego i w związku z tym cechują go komórki walcowate, zaopatrzone we włoski, sklejone masą galaretowa...

Więcej »

Terapia systemowa adjuwantowa i przeżycie po raku piersi ad 7

W przeciwieństwie do kobiet w wieku poniżej 50 lat, przeżycie specyficzne dla choroby zaczęło się poprawiać w latach 1974-1980, a kolejne zwiększenie zaobserwowano w 1984 r. Decyzja o zaoferowaniu chemioterapii uzupełniającej kobietom przed menopauzą z patologicznie zajętymi węzłami chłonnymi została wdrożona w 1976 r. , a wskazania zostały poszerzone w 1982 roku, aby uwzględnić kobiety z ujemnymi węzłami, jeśli inwazja limfatyczna, naczyniowa lub nerwowa była obecna w guzie pierwotnym. Alternatywną hipotezą, która mogłaby wyjaśnić obserwowaną poprawę przeżycia, byłb...

Więcej »

Promieniowanie z lub bez terapii antyandrogenowej w nawracającym raku prostaty ad 6

Skala oceny Gleasona wynosi od 2 do 10, przy czym wyższe wyniki wskazują na gorsze rokowanie. Brak danych dotyczących wyniku Gleasona dla jednego pacjenta w każdej grupie. Wartości P zostały obliczone przy użyciu testu log-rank. Tabela 2. Tabela 2. Skuteczność przeciwnowotworowa w odniesieniu do kluczowych drugorzędowych punktów końcowych po 12 latach. Wyniki końcowe po 12 latach przedstawiono na rycinie 2 i ryc. 3 oraz w tabeli 2. Ogółem 21 pacjentów z grupy bikalutamidu zmarło z powodu raka prostaty, w porównaniu z 46 w grupie placebo (tabela S2 w dodatku uzupełniając...

Więcej »

Radioterapia po operacji zachowawczo-piersiowej u kobiet ze zlokalizowanym rakiem piersi ad

Cztery mutacje (MYH7 Lys146Asn, MYH7 Glu924Lys, TNNT2 Arg92Gln i TNNT2 Glu96del) były nieobecne u obojga rodziców, potwierdzając, że nowe mutacje stanowiły sporadyczną kardiomiopatię u tych dzieci. W przeciwieństwie do tego, mutacje znalezione u siedmiorga dzieci były również obecne u rodziców, co wskazuje, że te mutacje zostały odziedziczone (ryc. 2). Badania kliniczne ujawniły kardiomiopatię u jednego z rodziców, nie przeprowadzono ich u dwóch rodziców i nie wykazały żadnych nieprawidłowości u pięciu rodziców, z których dwóch miało jedną z dwóch mutacji MYBPC3 przenoszo...

Więcej »
http://www.protetyka.org.pl 751#winogrono karmienie piersią , #przyczyna bólu jajników , #molestowanie słowne , #otrąb pszenny , #szare białka oczu , #jak długo żyje szczur , #wyniki badań moczu leukocyty , #osmoza przykłady , #ile można schudnąć , #zawał serca postępowanie ,