Skip to content

Mutacje i wyniki leczenia w normalnej cytogenetycznie ostrej białaczce szpikowej

2 weeks ago

509 words

Mutacje występują w kilku genach w cytogenetycznie prawidłowych ostrych komórkach białaczki szpikowej (AML): gen nukleofosminowy (NPM1), gen kinazy tyrozynowej 3 spokrewniony z FMS (FLT3), gen CCAAT / enhancer protein . (CEPBA), mieloidalny gen limfatyczny lub białaczka mieszana (MLL) oraz homolog onkogenu wirusowego RAS neuroblastoma (NRAS). Oceniliśmy związki tych mutacji z wynikami klinicznymi u pacjentów. Metody
Porównaliśmy status mutacji genów NPM1, FLT3, CEBPA, MLL i NRAS w komórkach białaczkowych z wynikiem klinicznym u 872 dorosłych w wieku poniżej 60 lat z prawidłową cytogenetycznie AML. Pacjentów poddano jednej z czterech prób leczenia AML. W każdym badaniu pacjentów z dobranym dawcą HLA przydzielono do przeszczepienia komórek macierzystych.
Wyniki
W sumie 53% pacjentów miało mutacje NPM1, 31% miało wewnętrzne tandemowe duplikacje FLT3 (ITD), 11% miało mutacje domeny kinazy tyrozynowej FLT3, 13% miało mutacje CEBPA, 7% miało częściowe tandemowe powielanie MLL (PTD) i 13% miało mutacje NRAS. Ogólny wskaźnik całkowitej remisji wynosił 77%. Genotyp zmutowanej NPM1 bez FLT3-ITD, zmutowanego genotypu CEBPA i młodszego wieku był każdy znacząco związany z całkowitą remisją. Spośród 663 pacjentów, którzy otrzymali terapię poresekcyjną, 150 przeszło hematopoetyczny przeszczep komórek macierzystych od odpowiedniego dawcy powiązanego z HLA. Stwierdzono istotne powiązania pomiędzy ryzykiem nawrotu lub ryzykiem zgonu w czasie całkowitej remisji a genotypem białaczki zmutowanego NPM1 bez FLT3-ITD (współczynnik ryzyka, 0,44, 95% przedział ufności [CI], 0,32 do 0,61), zmutowany CEBPA genotyp (współczynnik ryzyka, 0,48, 95% CI, 0,30 do 0,75) i genotyp MLL-PTD (współczynnik ryzyka, 1,56; 95% CI, 1,00 do 2,43), a także odbiór przeszczepu z dopasowanego HLA dawcy (współczynnik ryzyka, 0,60; 95% CI, 0,44 do 0,82). Korzyść z przeszczepu była ograniczona do podgrupy pacjentów z prognostycznie niekorzystnym genotypem FLT3-ITD lub genotypem składającym się z NPM1 typu dzikiego i CEBPA bez FLT3-ITD.
Wnioski
Genotypy zdefiniowane przez status mutacji NPM1, FLT3, CEBPA i MLL są związane z wynikiem leczenia pacjentów z cytogenetycznie prawidłową AML.
Wprowadzenie
Ostra białaczka szpikowa (AML) jest genetycznie heterogenną chorobą, w której w hematopoetycznych komórkach progenitorowych gromadzą się mutacje somatyczne, które zaburzają wzrost, proliferację i różnicowanie komórek. Kariotyp w chwili rozpoznania dostarcza najważniejszych informacji prognostycznych u dorosłych z AML, 1-3, ale od 40 do 50% pacjentów nie ma klonalnych aberracji chromosomalnych.1-3 Wszystkie takie przypadki cytogenetycznie prawidłowej AML są obecnie podzielone na kategorie grupa pośredniego ryzyka, ale ta grupa jest dość heterogeniczna .4,5
W ostatnich latach zidentyfikowano mutacje nabytych genów, a także deregulację ekspresji genów. 6-8 Mutacje somatyczne w AML obejmują częściowe powielenia tandemowe (PTD) genu mieloidowo-limfatycznego lub genu białaczki mieszanej (MLL), 9 wewnętrzne duplikacje tandemowe (ITD) 10 lub mutacje domeny kinazy tyrozynowej (TKD) 11 genu kinazy tyrozynowej pokrewnej fms (FLT3) i mutacje w genie nukleofosminy (NPM1), 12 genu białka wiążącego białko CCAAT / enhancer (CEBPA), 13 i gen homologu onkogenu neurologicznego wirusa nerwiaka niedojrzałego RAS (NRAS) 14. Zmiany te mieszczą się w dwóch szeroko zdefiniowanych grupach komplementarnych.15 Jedna grupa (klasa I) obejmuje mutacje, które aktywują szlaki przekazywania sygnałów, a tym samym zwiększają proliferację. lub przeżycie, lub oba, hematopoetycznych komórek progenitorowych
[patrz też: USG tarczycy, leczenie endometriozy, laparoskopia endometrioza ]

Powiązane tematy z artykułem: laparoskopia endometrioza leczenie endometriozy USG tarczycy