Skip to content

Wyniki dotyczące semaglutydu i układu sercowo-naczyniowego u pacjentów z cukrzycą typu 2 ad 7

2 months ago

92 words

W 104. tygodniu wśród pacjentów z grupy semaglutydów średnia częstość tętna wzrosła z wartości początkowej 72,0 bpm o 2,1 bpm wśród osób otrzymujących 0,5 mg i 2,4 bpm wśród osób otrzymujących 1,0 mg; w grupie placebo odpowiednie zmiany stanowiły wzrost o 0,1 uderzeń na minutę i spadek o 0,1 uderzeń na minutę. Zatem średnia częstość tętna w grupie semaglutydu, w porównaniu z grupą placebo, była o 2,0 bpm wyższa w grupie otrzymującej 0,5 mg i 2,5 bpm wyższa w grupie otrzymującej 1,0 mg (P <0,001 dla obu porównań). Zmiany rozkurczowego ciśnienia krwi były podobne w grupach leczonych. Pomiary lipidów przedstawiono w tabeli S10 w dodatkowym dodatku.
Bezpieczeństwo
Tabela 3. Tabela 3. Wybrane zdarzenia niepożądane. Zaburzenia żołądkowo-jelitowe występowały częściej w grupie przyjmującej semaglutyd niż w grupie placebo (tabela 3 i tabela S11 w dodatkowym dodatku). Większość zdarzeń żołądkowo-jelitowych miała nasilenie łagodne lub umiarkowane i występowała w ciągu pierwszych 30 tygodni. Przerwanie leczenia z powodu zdarzeń niepożądanych (głównie żołądkowo-jelitowych) było częstsze w grupie semaglutydowej niż w grupie placebo. Częstość i częstość poważnych zdarzeń niepożądanych, w tym ciężkich zaburzeń serca, były niższe w grupie przyjmującej semaglutyd niż w grupie placebo (tabela S11 w dodatku uzupełniającym).
Ostre zapalenie trzustki wystąpiło u 9 pacjentów z grupy semaglutydu i 12 z grupy placebo; wszystkie zdarzenia były łagodne, zgodnie ze zmienionymi kryteriami z Atlanta. Lipazy i poziomy amylazy były istotnie wyższe w grupie semaglutydowej niż w grupie placebo (ryc. S7 w dodatku uzupełniającym). Zaburzenia pęcherzyka żółciowego występowały u 58 pacjentów w grupie semaglutydowej i 61 w grupie placebo. Wskaźniki nowotworów złośliwych, które były podobne w obu grupach, były wyższe w grupie semaglutydowej otrzymującej 1,0 mg i niższe w grupie otrzymującej 0,5 mg niż w grupie placebo (tabela 3 i fig. S8 w dodatkowym dodatku). Rak trzustki wystąpił u pacjenta otrzymującego 1,0 mg semaglutydu iu 4 pacjentów otrzymujących placebo. Raki rdzeniastego tarczycy nie zostały potwierdzone przez komitet orzekający o zdarzeniu w żadnej z grup leczenia. Przeciwciała przeciw semaglutydowi wykryto u 30 pacjentów leczonych semaglutydem, przy czym największa liczba pacjentów (14) uzyskała wynik pozytywny w 44. tygodniu. U większości pacjentów tworzenie przeciwciał było przejściowe – tylko 4 pacjentów uzyskało pozytywny wynik w czasie obserwacji – i przeciwciało miana były na ogół niskie.
Podobną liczbę i częstość występowania ciężkich epizodów hipoglikemii lub hipoglikemii, potwierdzonych w badaniu glukozy w osoczu, obserwowano dla dawek semaglutydu 0,5 mg i 1,0 mg (odpowiednio 191 [23,1%] i 178 [21,7%]), w porównaniu z dawkami placebo 0,5 i 1,0 mg (177 [21,5%] i 173 [21,0%]).
Dyskusja
W tej próbie wyników dotyczących układu sercowo-naczyniowego potwierdziliśmy naszą pierwotną hipotezę, że semaglutyd będzie nie gorszy od placebo. Pacjenci leczeni semaglutydem mieli o 26% niższe ryzyko pierwotnego złożonego wyniku zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych, niezakończonego zgonem zawału mięśnia sercowego lub udaru nieinwazyjnego niż osoby otrzymujące placebo.
[więcej w: leczenie uzależnień warszawa, rodzaje lekarzy i czym się zajmują, przychodnia zdrowia psychicznego warszawa ]

Powiązane tematy z artykułem: leczenie uzależnień warszawa przychodnia zdrowia psychicznego warszawa rodzaje lekarzy i czym się zajmują